برس ای عشق به یاد دل ما چشم به راهان

نه از اين کوه صدايی، نه در اين دشت غباری

نه به اين روز اميدی، نه از آن دور سواری

آن قدر لاله وارونه در اين کوه نشستهست

که نماندهست به پيراهنت ای دشت، غباری

بس که خون و غزل و خاطره پاشيده به ديوار

بر نمیآيد از طبع پريشان شده کاری

شب و خرناس گرازان، نه کليدی نه چراغی

باغ عريان و هراسان، نه ترنجی نه اناری

دم مسموم که پيچيد در اين کوچه بن بست

که نی افتاد کناری، قلم افتاد کناری

آی خورشيد تباران همه فانوس بياريد

تا بگرديم پی آينهای، آينه داری

سبدی واژه بياريد و بهاری گل و افسوس

تا بکاويم برای غزلی ناب، مزاری

چه شد آن يار سفر کرده که چون موج رها بود

زير پيراهن باران زدهاش تازه بهاری

مانده زان يار که چون خاطره پر ريخته در باد

قلمی بی سر و ته مانده چشمان خماری

برس ای عشق به داد دل ما چشم به راهان

نه از اين کوه صدايی، نه از آن دور سواری

میلاد با سعادت حضرت معصومه (س) مبارک باد

صلوات و عجل فرجهم

تنها منجي...